Artikelen, Huisdieren, Keek op de Week, Marie en Toulouse

KeeK op de WeeK 48- Hoe is het nu met Marie?

Hallo lieve KeeKers. Ik heb voorover mogelijk de draad weer opgepakt al moet ik zeggen dat als ik aan die vreselijke nacht en daarna terugdenk ik weer een brok in mijn keel krijg. Ik ben nog niet mijzelf, voel mij nog steeds verdrietig en verslagen. Ook voor Marie is het moeilijk, er is zoveel veranderd en ze mist Toulouse op zeker. In deze KeeK: wat hebben wij gedaan om Marie weer wat vrolijker te krijgen…

Wat “vrolijker” moet je ook echt letterlijk nemen. Ze was zo stil, keek anders uit haar ogen. Haar broer die haar altijd likjes op haar koppie gaf is er niet meer. Haar broer waarvan wij altijd het idee hadden dat hij haar beschermde. Want Marie is de zwakkere van de twee, zeker na haar ziekte. Ze is fragieler, staat ook niet zo stevig op haar pootjes als Toulouse deed. En ze heeft een hartruisje, maar dat vind de dierenarts niet iets om je zorgen over te maken.

Marie is haar vrijheid kwijt…

Omdat wij besloten hadden dat Marie niet meer uit huis mocht (angst voor een ongeluk, of vergiftiging door een honden/kattenhater) hadden wij het kattenluik afgesloten. Wat een hoop gemiauw opleverde, vooral ‘s nachts. Want iedere nacht was Marie buiten en maakte zij haar rondje. En overdag lag ze achter ons huis in het gras naar de eendjes te kijken. Ik raakte enorm gestrest van haar klaaglijke gehuil dus besloot ik om de tuin zodanig aan te passen dat ze er wel kon rondlopen maar niet meer onder de poort kon glippen.

Wat hebben wij allemaal gedaan?

Eerst wilden wij plankjes aan de schutting maken zodat ze daar niet meer overheen kon. Bij de Gamma rekende Jeroen uit (ik kan niet rekenen) dat het een dure aangelegenheid zou worden. “Is van dat gaas voor vogels of wat je over over vijvers legt geen goed idee?” opperde ik. Ja, maar dan zouden wij de hele tuin moet overspannen en de kans bestaat dat als er een andere kat overheen klimt dat hij dan vast komt te zitten met zijn pootje. En dat wil ik natuurlijk niet.

Kippengaas en meer…

Wij kwamen op het idee om van dat ijzeren kippenrengaas te kopen en die te plaatsen i.p.v hout.  So far, so good.

Wij hebben ook alles waarop Marie kon springen weggehaald of naar het midden van de tuin verplaatst.

Een paar stenen tegen de onderkant van de poortdeur gelegd zodat ze dus ook niet meer onderdoor kon.

Nu kan het luikje gewoon open blijven, Marie kan naar de tuin zonder kans op ontsnappen.

Passen en meten…

Eerst ging ze op zoek naar een manier om weg te komen. Ze zag het gaas en je zag haar passen en meten of ze die sprong kon halen. Marie is gelukkig geen goede klimmer (en hoogspringer), dus op zich zag het er veilig uit. Wel zielig hoe ze zat te kijken bij de poortdeur. Ze kan wel een beetje door de schutting kijken maar je zag haar op allerlei manieren zoeken naar meer uitzicht.

Buurtkat op bezoek

Die nacht hoorde ik dat er een andere kat in huis was. Ik hoor dat altijd aan de manier van eten, onze vaste stamgast, de grijze kat, eet gewoon anders dan Marie. Onze gast schrokt echt alles naar binnen. Marie eet kleine beschaafde hapjes. 😉

Ik moest hem wel “wegjagen” want hij moest van mij een onprettig gevoel krijgen om hier te zijn, dus maar (met tegenzin) gedaan. Het arme beest raakte helemaal in paniek want hoe kwam hij weer weg uit de tuin? Hij rende van hot naar her, sprong af en toe tegen het gaas aan en ik vond dat zo akelig om te zien. Zo zielig.

Toen sprong hij op mijn fiets en op het platte dak. Na 2 pogingen mis gesprongen te hebben. En Marie zat te kijken hoe hij dat allemaal deed. Als Marie maar niet ideeën in haar hoofd haalt om dat na te doen, ze is zo een brokkenpiloot.

Was hij ook via het dak erin gekomen? Waarom ging hij niet direct via mijn fiets? Het breekt mijn hart want ik was zo bang dat hij zich zou verwonden.

Wij moesten de tuin nog beter aanpassen zodat andere katten er ook niet meer in kunnen, anders is het straks iedere nacht weer stress hier. Als eerste hebben we de fiets zodanig verplaatst dat de grijze kat die sprong niet meer kon maken.

En toch vond de grijze kat weer een manier om over de schutting te komen. En weer weg. Ik schrok mij gek toen hij voor mijn raam zat, (buiten) in het donker. Met grote ogen, miauwend of hij naar binnen mocht. Wij hebben de fiets weer naar achteren gezet in de hoop dat hij via de fiets toch weer makkelijk weg kon, ik vind het te sneu als dat beestje in paniek door de tuin gaat rennen. En hij mag weer gewoon binnen komen om mee te eten.

Kiekeboe glas

Daarna kreeg ik het idee om iets van plexiglas in de schutting te plaatsen waardoor Marie beter in de poort kon kijken. Een klein vierkantje plexiglas kost 15 euro bij de Gamma, dus zijn wij eerst gaan kijken of wij nog plexiglas hadden wat voor oude posters en foto’s in een lijst zat. Toen ik onze glazen klok zag (heel dik en stevig glas) besloten wij die te gebruiken. Zielig voor Marie? Nee, want katten houden van naar buiten kijken. Als je een kat binnenshuis houdt dan moet je ervoor zorgen dat ze een lekker plekje op de vensterbank of iets dergelijks hebben om naar buiten te kijken.

Katten tv

Overdag zet ik altijd via YouTube katten filmpjes aan. Zoek maar op YouTube op Cats TV of Cat games en dan vind je allerlei natuurfilmpjes met etende vogeltjes, eekhoorns en alles wat voorbij komt. Klinkt ook heel ontspannend al dat vogel gekwetter op de achtergrond. Je hebt ook kattenspelletjes, dan komt er een muis door het beeld lopen of verschijnt er een bewegend touwtje, een veertje en zelfs rennende paarden!  Als Marie het “ziet” dan is ze een tijdje zoet. Ze vindt het een heel leuk tijdverdrijf.

Hierboven zie je dat ik mijn yoga mat heb afgeknipt, dat is lekker warm voor Marie. Die tuin blijft verder een gruwel. Lees je iets dat ze kandidaten zoeken voor zo een metamorfose programma, geef mij maar op. Ze mogen van mij er een leuke katvriendelijke tuin van maken.

Katten Speeltjes

Bij de dierenwinkel hebben wij allemaal nieuwe speeltjes gekocht. Marie vind simpele touwtjes het allerleukst en dan het liefst die metalen draadjes die om verpakkingen zitten. Ik maak ze soms langer door ze aan elkaar vast te maken (ze eet ze niet op, maar mocht je dat ook doen, zorg ervoor dat het een lange draad is). Ze kan daar samen met ons of alleen zich goed mee vermaken. Nu rent ze als een hondje achter het touwtje aan, en springt ook op de bank als wij het daarop gooien. Nog even en ze gaat ze apporteren!

Eerst gooiden wij een bal met een veertje over en weer en hoe hoger die bal kwam hoe leuker Marie het vond. Jeroen opperde om 2 batjes en een pingpongbal te kopen en op de grond te gaan ping- pongen. Als de bal achter de bank of in een klein hoekje terecht komt gaat Marie hem altijd zoeken. En soms vind ze het leuk om alleen maar te kijken, alsof ze op Wimbledon naar een tennis match zit te kijken. Dan gaat dat koppie van links naar rechts, zo schattig!

Playtime!

Nu gaan wij altijd na het avondeten met Marie spelen. Dan komen alle speeltjes tevoorschijn en de bedoeling is dat Marie dan moe genoeg is voor de nacht zodat ze lekker gaat slapen. Soms lukt het maar vaker niet. Die nacht blijft roepen om op pad te gaan…

Marie is weg!

Jeroen blijft gelukkig altijd langer op dan ik, tegenwoordig lig ik voor 24.00 uur op bed. ook omdat ik weet dat ik er ‘s nachts toch weer uit moet. Of Marie maakt mij wakker, ik moet plassen, heb mij rot gezweet of ik heb weer een nachtmerrie. Die heb ik standaard iedere nacht.

Jeroen checkte even waar Marie was en onze stenen onder de poortdeur waren verschoven dus Marie was hem gesmeerd. Gelukkig lukte het Jeroen haar weer richting huis te krijgen. Daarna was ze nog dagen onrustig om uit de tuin te komen. Geen idee hoe die stenen verplaatst waren, of een heel sterke kat had ze verschoven of iemand had ze weggeduwd. Van buitenaf…

Toen wij bij de Gamma gingen heb ik een grote doos met kerstverlichting gekocht. Veel te duur maar ik wilde ze per direct hebben. Het is nu veel lichter in de tuin en zo kan ik alles beter in de gaten houden, vooral of de stenen nog op hun plek liggen. Gebeurt het nog een keer dan plaatsen wij een camera.

Geen gras te krijgen…

Ik bedacht mij dat Marie altijd in het gras lag en in onze tuin ligt geen gras. Dus wilde ik graszoden leggen in onze moestuin. Ik heb alles eruit getrokken, die moestuin lukte toch niet en daar gras in leggen. Is het nergens te krijgen, alleen in het voorjaar! Van de week dan maar kijken voor graszaad. ik heb maar even het kattengras plantje erin gezet.

Zeurpieten…

Een mevrouw op de buurtapp zag haar kans schoon om te klagen over de kattenoverlast in haar tuin. Ze schreef dat als je van je kat houdt je je kat binnen houdt. Dit schreef ze expres omdat er zoveel katten vermist waren. Walgelijke opmerking, alsof mensen die een buitenkat hebben niet van hun kat houden! Ik reageer niet op dat soort berichten maar ik erger mij wel enorm. Fijne timing mevrouw!

De kater die een vrouw kwijt was en die al 15 jaar buiten liep is weer terecht na een week of 2. Toen hij thuiskwam bleek hij plots epilepsie te hebben en het gaat niet goed met hem schreef ze. Ik heb even gegoogeld en dieren kunnen ook epilepsie krijgen door gif… Ik blijf erbij dat ik echt denk dat er iemand moedwillig katten ombrengt. Het laat mij niet los.

Gekke Marie, gaat ze in de kattenbak liggen…

Zoals ik al eerder zei ben ik nog lang niet de oude. Het boek wat ik nu lees, ‘Dan neem je toch gewoon een nieuwe’ geeft wat troost. Zoveel dierenbaasjes die ook zoveel van hun huisdier houden en afscheid hebben moeten nemen. Barry Hay die het vreselijk vindt als hij naar Nederland moet en zijn hondjes dan achter moet laten (hij heeft er 5 ). Zij weten exact dat hij niet even een boodschapje gaat doen, ze liggen dan zielig in hun mandje te kijken. Het verhaal van Eva Jinek die haar vogel weg moest brengen naar een nieuw onderkomen en in tranen onderweg reed naar Zeeland. En “brombeer” Johan Derksen die ook zo dol op zijn hond is. Maar er staan ook leuke momenten in van hun baasje en hun huisdier. Het boek is zeker een aanrader voor alle honden-, kattenmama’s en papa’s.

Moe na het spelen..

Qua bloggen ben ik nog lang niet bij. Ik vergeet veel dingen die je als blogger moet doen, dingen delen op social media, reageren bij anderen etc. Zelfs als er een samenwerking binnen komt wat natuurlijk goed nieuws is..  ik durf de mail soms niet te openen omdat ik er nog niet aan toe ben.

Het grafje van Toulouse…

Het blijft pijn doen en vooral het schuldgevoel blijft zo hangen. Had ik niet beter…

 

VOND JE DIT ARTIKEL LEUK?

Voer je e-mailadres snel in om gratis e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten!

Abonneer
Abonneren op
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

10 Reacties
nieuwste
oudste
Inline Feedbacks
View all comments
Petra
9 maanden geleden

Oh Babs, je mag je zeker niet schuldig voelen. Maar ik begrijp het zeker, ook dat je je verdrietig voelt. En ocharme lieve Marie, wat hebben jullie er al zoveel voor gedaan om haar op te beuren en veilig te houden!

Annette
9 maanden geleden

Het blijft zo verdrietig ik snap je helemaal. Ik dacht met mijn ommuurde tuin ook een kat vriendelijk verblijf te hebben maar ze zijn eigenwijs en vinden vaak toch wel een manier om ‘te ontsnappen’ gelukkig is Skoet nu dusdanig oud dat ze een beetje bangig is buiten (ik blij) dus ze gaat nu echt de tuin niet meer uit. Heel veel sterkte met Marietje

bychristiana
9 maanden geleden

Lieve Babs, allereerst; die blog komt wel weer, en je trouwe lezeressen hebben alle geduld. Ik weet heel zeker dat ik niet alleen voor mijzelf spreek. Ik zou je zo graag troostende woorden willen bieden, maar op dit moment kan ik me goed voorstellen dat geen enkel woord jouw immens verdriet kan wegnemen of die grote leegte die Toulouse heeft achtergelaten kan opvullen. En wat als…probeer jezelf daar niet gek mee te maken. Het belangrijkste is nu om goed op jezelf te passen en zo veel mogelijk met Marie te knuffelen. Ik denk aan jullie!

Ilona
Ilona
9 maanden geleden

Oh ja ik stuur je even een aparte mail met eventuele tuinoplossingen ald dan niet bruikbaar voor jullie.

Ilona
Ilona
9 maanden geleden

Lieve Babs, Wat een prachtig grafje voor Toulouse. Natuurlijk is de pijn nog niet “over” en dat hoeft ook helemaal niet, het is nog niet eens 3 weken geleden! Probeer je zelf geen verwijten te maken door te denken “wat als” ook al is dat heel begrijpelijk! Wat ontzettend leuk dat kijkvenster voor Marie. Heel veel sterkte!

chucky1012
9 maanden geleden

Neem er alle tijd voor….
Wat hebben jullie het mooi gemaakt.
Prachtige nieuwe speeltjes.
Heel goed van jullie om de tuin zo te hebben gemaakt dat Marie niet weg kan…..

Xoxo