Wat Draag jij deze Zomer? Welke Kleding mag Blijven, Wat mag Weg?

Toen ik mijn kledingkast in dook om mijn zomerkleding weer tevoorschijn te halen nam ik mij voor nu echt eens schoon schip te maken! Alle kleding die nooit meer droeg maar trouw bewaarde voor je-weet-maar-nooit moest ditmaal DE zak in. Deze zomer wil ik alleen maar kleding zien hangen die ik echt ga dragen, zoals die van Luisa Cerano. Alle kleding die niks leuks voor mijn figuur doet gaat eruit.” . Ik wil meer kwaliteit, geen synthetische niemendalletjes waarin mij al snel kapot zweet, en zeker geen slappe T-shirts meer.

Glitterjurk of draagbare kleding?

Ik bewaar echt alles. Soms ben ik natuurlijk blij dat ik dingen nog heb zoals al mijn tekeningen die ik door de jaren heen gemaakt heb, maar kleding en schoenen die ik nooit meer aantrek moeten nu echt weg. Het neemt ruimte in en geeft ruis in mijn hoofd. Ik hou van overzicht, een paar mooie basic items, en een mooie jas of een blazer van Giacomo maken het plaatje af.

Hoe vaak heb ik niet met een kledingstuk in mijn handen gestaan en gedacht dat ik vast die paar kilo’s wel af zou vallen of dat ik hoopte dat er een bijzonder feest op mijn pad zou komen zodat ik die glitterjurk eindelijk eens aan kon trekken.

Niet blijven dromen Babs, dat feest komt er voorlopig niet en ik ken mijzelf te goed; mocht ik wél worden uitgenodigd dan trek ik vast toch iets makkelijks aan. Met makkelijks bedoel ik dan iets waar ik mij comfortabel in voel, iets wat geen shapewear nodig heeft om er enigszins toonbaar uit te zien. Een jurk, rok of broek  waar ik met zelfvertrouwen in rond kan lopen. En mij vooral geen zorgen hoef te maken dat eind van de dag mijn buik zodanig is uitgezet dat mijn strakke jurk meer de pasvorm van een positie jurk heeft gekregen… Stretch is overigens prima, maar tot op zekere hoogte (of breedte kan beter zeggen). Het nadeel van een jurk die én veel stretch heeft én ook nog eens bestaat uit een dun stofje maakt dat je werkelijk iedere hobbel en bobbel kan zien en dat vind ik nogal… tja…behoorlijk onflatteus ogen.

Als het heel warm is zal ik natuurlijk ook kiezen voor ruimvallende kleding en spaghettibandjes, al zijn mijn bovenarmen nu wel akelig slap geworden. Tegenwoordig draag ik overigens alleen sport bh’s, die vind ik het fijnst zitten. Geen bandjes die afzakken of vervelende beugels. Ik kies dan niet voor stevige sport bh’s die echt bedoeld zijn voor sporters, want hardlopen of springen zie je mij niet doen (tenzij er weer zo een spin opduikt!). Een bh of top met gekruiste bandjes op de rug draag ik lekker in de tuin; tegenwoordig komen ze in zulke leuke kleurtjes dat ik ze zie als een bovenstukje van een bikini maar dan van katoen gemaakt.

Wat ik ook heel fijn vind zijn die korte hemdjes die net onder je borst eindigen, en dan draag ik helemaal geen bh.

Midi jurken

Ik ben ook steeds meer fan van lange en midi jurken. Mijn knieën zijn niet meer wat ze geweest zijn en ik vind het wel een dingetje als je ouder bent… dunne benen en daarboven zo een bollend buikje. Het lijkt erop dat alles met de jaren een beetje “uit proportie” gaat (ik ben 62 jaar voor wie dat nog niet wist). Je taille verdwijnt ook gestaag, alles wordt voller waar je het juist niet wilt hebben. Zo zou ik meer volume in mijn gezicht en hals willen hebben, desnoods een lekkere ronde toet, in plaats van die ingevallen wangen. Wat dat betreft ben ik wel eens een beetje jaloers op die plus size vrouwen, omdat zij meer vet hebben zien zij er vaak juist jonger uit! Het zij zo…

Maar even terug naar mijn kledingkast. Wat ging weg, wat mocht blijven?

Een blouse die mij toch te strak zat bij mijn schouders, skinny jeans die ik te klein kocht omdat ze mijn maat niet meer hadden. Hoe suf en eigenwijs kan je soms zijn. Ik kon daar nauwelijks in ademhalen! Maar ook veel truien heb ik in de kledingzak gegooid. Ik moet geen truien meer kopen, ze zitten mij niet lekker en ik weet niet echt hoe dat komt. Ik krijg het er ietwat benauwd in. Zeker omdat mijn temperatuur nog steeds schommelt. Dan heb ik het te koud (ik loop altijd op sokken) en dan breekt het zweet mij uit. ook in de winter trouwens. Liever werk ik in laagjes, zo kan ik snel wisselen.

Waar ik ook een hekel aan heb zijn mouwen die bij de polsen zo strak zitten. Misschien heb ik wel een lichte vorm van “kleding- claustrofobie”? Bestaat dat? Ik denk het niet en anders heb ik het nu bedacht, haha!

Ik ga het liefst voor katoenen kleding, een wat dikkere stof (die niet per se warmer hoeft te zijn) en liever 3 wat duurdere items van een goede kwaliteit. Ik ben er nog niet, na deze opruimronde komt er nog een. Want ik ga alles eerst nogmaals passen. Eigenlijk zou ik van al mijn setjes een foto moeten nemen. De spiegel zegt mij vaak dat ik er prima uitzie, maar als ik mijzelf terug zie op een foto denk ik…waarom heb ik dat ooit gekocht? Herkennen jullie dat?

Vooral als ik met mijn rug naar de camera sta, op een foto zie je dan pas wat zich daar afspeelt and trust me… dan geneer ik mij toch wel even. Zoals een korte broek die mijn billen nogal uitvergroot. In de breedte dan, dus niet zo een afgetrainde versie zoals die “fit girls” hebben. (Of lijken te hebben zoals  op Instagram, dat is ook slim fotograferen vanuit een goede hoek).

Natuurlijk mag iedereen dragen wat hij of zij wilt, maar ik merk dat ik er nu veel meer op let dan vroeger. Ik kijk tegenwoordig graag wat de wat oudere dames dragen en dan probeer ik mijn vinger erop te leggen waarom dat eenvoudige jurkje of die broek haar zo super chique staat. Als je dan goed kijkt dan zie je dat de stof vaak van een goede kwaliteit is en ach, je hebt van die vrouwen die alles kunnen dragen en het staat hen prachtig. Een goede snit, de juiste kleur, goed kapsel en mooie schoenen doen al een hoop!

Wat zou ik graag weer eens gekleed en gefotografeerd worden door professionals, gewoon om te zien dat het echt wel anders kan. Ik heb het zelf  bij diverse fotoshoots meegemaakt wat een paar veranderingen oplevert en daar krijg je best een lekkere opkikker van!