Artikelen, Over mij

Vermoeidheid-Even geduld a.u.b- Ik zit er even doorheen…

Vermoeid, oververmoeidheid, burn out…?

Dag in dag uit die vervelende rug, nek en hoofdpijn. Iets waar ik al heel wat jaren mee tob. Ik word er zo moe van.

Wakker worden, opstaan, niet omdat ik uitgeslapen ben, maar omdat mijn nek zo een verdomde  pijn doet; dat ik als een heuse junk direct mijn pijnstiller(s) inneem. Dan kom ik daarna wel direct in beweging. Dat wel.

Ik moet wel, wil geen moment langer in dat bed blijven liggen. Laptop aan, koffie zetten. Wachten tot mijn medicijn “in-kickt” in het pijncentrum van mijn hersenen om de boel te sussen zodat ik weer kan functioneren.

Als ik slaap bijt ik ook keihard op mijn kaken. Niet knarsen, bijten. Dat legt weer spanning op mijn nek, dus meer pijn. Het is een vicieuze cirkel. Stress, spierspanning, spierknopen, beperkt bewegen, slechte kwaliteit van slapen  -> chronische vermoeidheid. Iedere dag moet ik ’s middags even liggen. Even wegdoezelen maakt dat mijn spieren toch even ontspannen en dan kan ik weer een paar uurtjes vooruit.

En mijn handen doen altijd zeer. Niet vreemd als je weet dat ik ook met gebalde, gespannen vuisten/ handen in slaap val en zo ook weer wakker wordt…

Het is waarschijnlijk allemaal ook te danken aan stress, hoewel ik mij helemaal niet dagelijks gestrest voel. En zo kom ik ook niet over, dat weet ik. Maar mijn onderbewustzijn weet wel beter; daar zit een hoop stress opgeslagen.

Artsen

Doktoren, specialisten ,fysiotherapeuten, dry needling, acupunctuur, ostheopaat, chiropractor, dieet, warmtepleisters, hoofdkussens, yoga, mindfullnes, rugtraining op de sportschool, ademhalingsoefeningen , magnesium, magnesiumolie tot een tennisbal in mijn nek. En alles wat daartussen zit om die spieren van mij te laten ontspannen.

Het is een lang verhaal die ik in mijn hoofdpijn blog helemaal beschreven heb,

Ach, Ik heb al zoveel geprobeerd. In het medische, paramedische en alternatieve circuit. Bij sommige behandelingen had ik wel baat, maar op korte termijn.

Vorige week had ik weer alle moed verzameld om naar de huisarts te gaan. Van hem moest ik al maanden geleden mijn zoektocht opgeven. Mijn medicijnen slikken en ermee leren leven. Ik heb weer een lange discussie met hem gehad, want ik weiger toch mij erbij neer te leggen als ik lees dat er nieuwe ontwikkelingen zijn.

Dat ze op pijnpoli nu doen wat eerst nergens te vinden was. Ik wil weten of dat de oplossing kan zijn en niet nog pakweg 30 jaar verder aan blijven modderen. Wie niet waagt, wie niet wint.

Andere voeding, andere omgeving?

Ik zou misschien eens flink moeten detoxen, en ik vraag mij af of ik  mij beter zou voelen als ik in een of ander resort zou zitten aan zee. (waar het rustig is, geen massatoerisme, geen herrie)

Van de zee krijg ik letterlijk en figuurlijk lucht. Ik knap dan helemaal op. En slaap dan als een roosje. Glutenvrij brood is duur, daar baal ik van. En ik ben te gemakzuchtig (ik geef het toe) om mij te verdiepen in een glutenvrij dieet. Of stoppen met het eten van suiker. Wie weet helpt dat wel. Ik denk dat mijn darmen er best blij mee zouden zijn.

Nu kom ik kilo’s aan, ik eet weer teveel brood. Voel mij slap, energieloos en kan met en lege maag niet slapen. Dan gaan mijn spieren in een soort overdrive. Een soort spier-spasmen..

Een stapje terug doen?

Bottomline is dat ik probeer om het wat rustiger aan te doen. En dan heb ik het vooral over social media. Je ziet mij meestal alleen s’ morgens even op Facebook, ’s Avonds heb ik daar de puf tegenwoordig niet meer voor. Soms Twitter ik als ik iets bijzonders ga doen, en daar zie je ook mijn nieuwe blogposts verschijnen. Instagram-men doe ik als ik op bed lig (’s middags) of in de auto. Overbodig te zeggen dat ik  ik natuurlijk dan niet zelf rijd.

Mijn blog en Facebook onderhoud ik regelmatig, andere social media zo tussendoor. Het is gewoon teveel voor mij. Hoe leuk en hoe bizar blijf ik het vinden dat zoveel onbekende mensen mijn Instagram foto’s leuk vinden of dat zij mij überhaupt gaan volgen op Twitter.

Maar ik kan niet iedereen meer terug gaan volgen. Dan heb ik er een dagtaak bij als ik dat ook nog allemaal moet aflopen. Ook alle leuke blogs lezen lukt mij niet. Soms ook wel beter… Puur uit zelfbescherming, want er zijn zoveel waanzinnig leuke blogs die mij verleiden tot nog meer aankopen, haha…)

Uitjes

Vrijdag ben ik naar de perspresentatie van Dr. Organic geweest. Zo een uitje is helemaal mijn ding. Mijn hart maakt een sprongetje bij zo’n uitnodiging. Heerlijk op pad, met de trein naar Amsterdam, op mijn gemak wandelen naar de locatie. Het was echt super gezellig! En natuurlijk ga ik er uitgebreid over schrijven.

Maar de dag erna ben ik dan op. Dan zit ik er helemaal doorheen Ik typ dit ’s avonds toch nog in etappes, omdat ik het kwijt wil.

Niemand ziet het aan mij hoeveel energie het soms vergt. Hoewel laatst een collega blogger plots vroeg hoe het met mij ging. Waarschijnlijk was het wat stiller rond mij.

Dat kan kloppen, want dan trek ik mij even terug. Plaatjes van blije mensen op terrasjes, mensen die op vakantie gaan. Iedereen kent het wel, dat beeld dat iedereen een happy en spannend leven heeft wil je dan even niet zien. Te veel info, teveel prikkels…  In je achterhoofd weet je dat het natuurlijk momentopnamen zijn, maar toch.

Er zit veel werk in bloggen, iedere blogger kan dat beamen en ik wil gewoon veel aandacht aan een post besteden. Ik heb een berg aan inspiratie, producten waar ik nog over wil schrijven, maar ik moet meer gaan doseren. Af en toe zal ik ook een artikel gaan herbloggen. Ik ben nu 2 jaar bezig en er zijn best wel leuke, oudere artikelen die jullie vast nog niet gezien hebben. Dan heb ik wat meer tijd om wat uitgebreider producten te reviewen, mooiere foto’s te maken etc.

Binnenkort heb ik weer en leuk uitje waar ik naar uitkijk en ja, daar ga ik natuurlijk ook over schrijven. Bloggen is verslavend. Je koopt of ziet iets en in je hoofd schrijf je er al over. Je staat ermee op en je gaat ermee naar bed.

Het is nu 6.25 uur en ik ben inmiddels alweer uit bed gestapt. Ik kan gewoon niet slapen. Liggen doet pijn. Zitten eigenlijk ook. Ik drink koffie en eet een boterham.

Ik hoor de vogeltjes fluiten en wat verdwaalde auto’s keren huiswaarts of rijden al naar hun werk.

Het zonnetje komt nu door en ik ga nogmaals een poging doen om te slapen. Het wordt een zonnige dag…En (over)morgen ben ik vast wel weer back in business… Truste x

handtekening Babs

 

 

 

 

15 gedachten over “Vermoeidheid-Even geduld a.u.b- Ik zit er even doorheen…”

  1. Babs, ik lees hier precies mijn levensverhaal. Zo herkenbaar..tot de gebalde vuisten. Is het eerste dat ik hier nu over lees..had er nooit bij stil gestaan. En ik strompel zo al lang door het leven. Veel moed ook voor jou.

    1. Dank je lieve Elly, jij ook veel sterkte! We zijn alweer wat jaren verder en in de KeeK op de Week’s op zondag plaats ik updates over hoe het met mij gaat. Er is zoveel gebeurd, gedoe met mijn huisarts over de pijnstillers, de ellende als hij (en de apotheek) geen medicijnen levert (waren op volgens hen) en nu loop ik met een TENS apparaat van het ziekenhuis. Werkt redelijk goed maar na zoveel jaar met pijn kan het niet in een keer weg zijn. Ook hypnose geprobeerd maar ik denk en de hypnotiseur dacht ook dat ik te analytisch denk waardoor ik niet in hypnose kan komen. Maar hypnose en meditatie video’s zijn wel fijn om tot rust te komen.
      Ik ben zelf natuurlijk verder op onderzoek gegaan (na een paar keer spit, ischias en een hernia) en ik denk dat de spanning in mijn lichaam veel te maken heeft met mijn bindweefsel ofwel fascia. Triggerpoints hebben daar ook veel mee te maken. Ik denk niet dat het fybro is want daar helpt geen medicatie voor en de pijnstillers werken bij mij wel. Misschien heb je er ook wat aan, kijk op YouTube naar uitleg en oefeningen voor je bindweefsel (geen spiertraining). Als je Fascia in typt vind je heel veel filmpjes erover. Sterkte!

      1. Dag Babs, bij mij is het gestart een half jaar na de geboorte van mn dochter en toen ik al gestopt was met borstvoeding. Inderdaad mijn kinesiste geeft me fasciatherapie maar dit is jammergenoeg niet voldoende. Ik kan maar 1 keer id week gaan. Soms ga ik ook naar de osteopaat. Mindfulness heb ik ook al gedaan. Ben in 2016 bijna een jaar uit het werk geweest en ging dan op revalidatie in het ziekenhuis. Nu zit ik al v augustus met ontstoken schouder en de ischias rechts is en blijft ook een probleem. Nek en schouderpijn, hoofdpijn.. krampen in mn voeten en knietjes. Mn eerste diagnose was fybromialgie bij de dokter, de fysiotherapeute maakte er spasmofylie van. Betekent dat je spieren moeilijk ontspannen. Heb deze blog van jou gevonden doordat ik eens op zoek ging naar de betekenis van de gebalde vuisten waarmee ik in slaap val en wakker wordt. Nu weet ik dat ik niet alleen ben want als ik je verhaal las.. zo herkenbaar. Het is de eerste maal dat ik er eens met iemand zo op het internet over praat. Medicatie neem ik ook niet meer tenzij nog magnesium s avonds. Onlang kreeg ik Tradonal voorgeschreven maar zelfs dat nam de pijn niet weg. Ik werk sinds januari nog 80 % en moet zeggen dat ik die namidagen dan soms toch eens wat kan rusten . Van het Tens apparaat heb ik nog niet gehoord. Is dat groot, helpt het? Hoe lang doe je dat al? Hou je goed en hopelijk is er voor ons ooit een oplossing.

        1. Als ik zo lees zijn er heel veel overeenkomsten bij ons. Ik kreeg ook last na de geboorte van mijn zoon, in het begin nauwelijks opvallend, daarna steeds meer. Ischias heb ik ook gehad, een paar keer spit (en 2 keer vlak voordat wij op vakantie gingen). ik ben ook naar een osteopaat geweest, hielp tijdelijk helaas. Rugtraining, accupunctuur voor mijn hoofdpijn en migraine, chiropractor, en ik heb zoveel gekocht in de loop der tijd. Van tig hoofdkussens, matrassen, een inversietafel (dan hang je op je kop) een reuma deken, een massageding voor je rug, een zgnd. massage gun, en o.a een theracane. Dat is zo een gebogen stok waarmee je bij jezelf heel gemakkelijk je spierknopen kan masseren. Tradonal is voor mij nieuw, ik las dat het met Tramadol te maken heeft en dat heb ik heel lang geslikt. Totdat ik ischias kreeg en toen ging ik over op Oxycodon. Na de MRI bleek dat ik een hernia had en toen kreeg ik Gabapentine. Daar ben ik zelf mee gestopt, want ik kon de hele dag wel slapen daarop.
          Magnesium is goed, blijven slikken en mag, mits je geen last krijgt van je darmen, in een hoge dosering. Was op aanraden van een natuurarts.
          De TENS helpt eigenlijk best goed, en je kan het eventueel voorstellen aan je huisarts, dan krijg je hem misschien via je zorgverzekering. Op bol.com heb je ze al voor zo een 30 euro, ik denk dat ze ongeveer hetzelfde werken dan die van mij van 150 euro. (bij mij kan je via wifi alles instellen)
          Ik heb ook een tijdje diazepam geslikt, is een slaapmiddel en spierverslapper. Werkte in het begin goed, daarna minder en natuurlijk ook heel verslavend. Maar daar ben ik mee gestopt.
          Weer wat geleerd, ik had nog nooit gehoord van spasmofoly. Ik merk wel heel goed dat als mijn darmen “vol” zitten (prikkelbare darm) dat ik meer pijn heb, dus een regelmatige stoelgang is heel belangrijk voor mij.
          Ik heb momenteel ook een tijd last van mijn schouder, ik lig heel vaak te lezen op die kant en daar moet ik mee uitkijken dus. Dan zet ik de TENS op mijn arm en schouder en dat werkt ook redelijk. Sinds kort vrraag ik of mijn man een paar cupping “dingen” op de pijnlijke triggerpoints kan zetten en dat werkt heel goed. Ik zet hem zelf op mijn schouder en arm, laatst was de pijn na 10 minuten al weg!
          En zo blijf je eigenlijk aanrommelen, je moet wat. Soms heel frustrerend dat je nooit precies weet wat er aan de hand is. Ik zeg soms dat je beter bloed kan zien of een gebroken been, dan ziet een arts wat je hebt. Die verborgen pijn is afschuwelijk. Ik baalde eerst enorm dat ik iedere dag maar ’s middags op bed moest liggen (even slapen ontspant de spieren) maar nu ben ik blij dat ik mijn rust kan pakken. Al weet ik dat ik nooit een hele dag weg kan, dan ben ik de volgende dag uitgeput.
          Heel veel sterkte, en als je nog tips of vragen hebt, let me know!

  2. Jeerje, wat een verhaal. Wat moet dat zwaar voor je zijn.. Ongelooflijk dat ze niets kunnen betekenen voor je, het niet kunnen genezen. Wens je veel kracht en sterkte toe

  3. Iedereen bedankt voor de lieve reacties.Ook Desiree via Google Plus. Zodra ik weer meer puf heb ga ik jullie blogposts natuurlijk weer lezen.Vandaag doe ik alles in slow mode”en het bevalt mij goed. Morgen ga ik naar de Turkse winkel en wat fruit en groente inslaan om smoothies te maken. Ik vind jullie echt kanjers, en draag jullie dan ook een warm hart toe. xxx

  4. Wat vervelend dat je zoveel last hebt van je klachten. Heb je wel eens gehoord van een bitje waar je mee kunt slapen? Dat helpt tegen knarsetanden en kaken op elkaar bijten/duwen. Soms knarsetand ik ook en ik duw mijn kaken overdag wel eens op elkaar als ik stress ervaar. Mijn tandarts kon dat zien aan m’n wangen aan de binnenkant en raadde een bitje aan. Mijn vader heeft er een en het helpt goed heb ik me laten vertellen.

    1. Ja, een bitje heb ik ook geprobeerd. Niet een die aangemeten was door de tandarts, maar gekocht (en niet meer verkrijgbaar) Het lastige is dat je met een bitje je tanden beschermd, maar je blijft kaakklemmen.
      Ik had aan de binnenkant van mijn wang gewoon ‘wild vlees’zitten, doordat ik ook op mijn wang beet. Toen ik in het ziekenhuis een ontsteking aan mijn kies liet behandelen, vroeg de kaakchirurg of ze deze weg mocht snijden. Blij dat ik ervan verlost ben, was een super goed idee van haar! De boel was toch verdoofd, dus dat kon direct gedaan worden.
      Ik heb hetzelfde overdag. Ik klem ook constant op mijn kaken en dan moet ik mijzelf ‘streng’ toespreken. hou op, ontspan!
      Zelfs naar de kaakfysio geweest. Een gepeperde rekening zonder blijvend resultaat.
      Bedankt voor je lieve reactie! Geldt overigens ook voor de anderen. Jullie zijn echt kanjers!

  5. Wat ontzettend naar Babs. Ik heb zelf geen ervaring met chronische pijn, maar ik kan me goed voorstellend dat het al je energie opvreet. Doe rustig aan, pas goed op jezelf en doe waar jij je goed bij voelt. Ik hoop dat de rust je goed doet, zodat je weer wat beter in je vel komt te zitten. En blijf je huisarts gewoon stalken, wie weet komt er wel opeens de oplossing voor jou voorbij. Dikke knuffel, Natasja (en een lebber van Benthe)

  6. Wat naar Babs. Ik kan me de frustratie helemaal voorstellen en je verwoord het ook heel goed in je artikel. Graag willen maar je lichaam wil iets anders. Wellicht kan de dokter je gewoon een fijn huisje aan het strand voorschrijven 😉 ? Sterkte in elk geval!

  7. Hé dapper ding,

    Wat goed dat je je hier even uit. Dat je een kijkje geeft in je leven. De redenen zijn minder maar je doet het toch maar even.

    Rustig aan, meis. Het zijn maar drie simpele woorden maar wel woorden die ik meen vanuit mijn hart. Je kunt niet overal tegelijk zijn. Nu eerst werken aan je pijn. Zowel geestelijk als fysiek. En mocht je eens willen kletsen met een wilvreemde; ik ben maar een e-mailtje van je verwijderd.

    Wij blijven wel terugkomen op je blog. Zonder twijfel.

    Liefs en een dikke knuffel,

    Hennie

  8. Erg vervelend dat er na jaren lang niets concreets uit komt.
    Leven met pijn is niet fijn.
    Bloggen vergt zoveel tijd en energie.
    Ik had al wel gemerkt dat het wat stiller was hier en op je andere soc.med.k..
    Maar wilde je niet storen.
    Neem tijd voor jezelf en doe wat jij wilt.
    Bloggen is geen noodzaak.

    Ik wens je het allerbeste en véél sterkte Xoxo

  9. Ik wil je omarmen en zeggen… ‘Ach vrouwke toch, jij ook al?’
    Je omschrijft het goed. Leven met pijn is klote! En het frustreerd als er geen diagnose is. Liever heb ik persoonlijk nog rotnieuws dan geen nieuws. Nu blijf je ook maar gissen.
    Bij mij bleek mijn schouder de oorzaak te zijn van nekpijn. Na twee operaties? Nope ik loop ook nog pijn rond. Verkramping, herkenbaar!
    Ik hoop dat er voor jou een oplossing/diagnose komt. Dan heb je weer een route. Sterkte wijffie…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *