KeeK op de WeeK 23- Hoe verliep de Sterilisatie van Poes Piet? (Zenuwslopende week)

Hallo lieve Keekers! Wat een zenuwslopende week heb ik achter de rug. Piet kreeg de uitslag van zijn bloedonderzoek en daarna kon de sterilisatie gedaan worden. Een opluchting, maar ook heel spannend en dan bedoel ik voor mij persoonlijk zenuwslopend.

Magere Piet

De laatste keer waren wij bij de dierenarts omdat Mr. Noodles plots een heel donkere vlek in zijn oog had en nu moest Piet eraan geloven. Piet is een echte “straatkat”, een verwilderd zwervertje en de dierenarts had moeite om het infuus toe te dienen. Piet vond het niet leuk vertelden ze ons naderhand. Zij moesten eerst nog een extra pijnstiller geven om Piet rustig te krijgen…

Maar laat ik bij het begin beginnen. Nadat Piet bevallen was van 4 prachtige kittens ging het wat minder met haar. Zij verloor veel gewicht en zag er zo “schonkig” uit. Je zag haar heupen heel duidelijk en haar pootjes werden ook zo dun. Eten deed ze al niet veel en zodra er een kitten (vaak Mr. Noodles) eraan kwam om een hapje uit haar bak mee te eten, maakte Piet dat ze weg kwam. De andere katten komen altijd kijken wat de ander eet. Kan zomaar zijn dat het eten bij een ander stukken smakelijker is, ofwel het gras is vast groener in de andere voederbak…

Gek genoeg was Piet vaak heel nors naar haar kittens toe, behalve tijdens het eten. Maar ze werden ook heftig gelikt en verzorgd, al ging dat vaak gepaard met gekke grom geluiden. Ik heb het wel over de kittens nadat ze ongeveer een half jaar waren, daarvoor was Piet de meest liefdevolle moeder die je je maar kan wensen. Maar ze zat duidelijk niet goed in haar velletje. En plassen deed ze liever in de plantenbak…

Bloedonderzoek, sterilisatie en biefstuk

Wij hebben Piet eerst uitgebreid laten testen. Haar bloed werd onderzocht en ze bleek bloedarmoede te hebben. Wij kregen medicijnen mee en die vond ze echt heel vies. Ik denk dat wij een dag of 2-3 een pil naar binnen hebben gekregen, verder niet. Wij hebben haar biefstuk gegeven (gebakken in roomboter) en dat vond ze heerlijk. Ook heb ik kippenhartjes gekookt in de hoop dat ze wat aansterkte. Haha, Piet eet vaker biefstuk dan wij! De biefstuk vond ze heerlijk, al was het maar een paar stukjes die ze at. Daarna weer een afspraak met de dierenarts gemaakt om te kijken of het al verbeterd was, want anders kon ze niet gesteriliseerd worden. Piet leek ook zo een beetje het hele jaar krols te zijn. Dan zaten er weer 2 weken tussen en dan begon het weer. Dat moet voor haar doodvermoeiend zijn geweest.

Gelukkig was de bloedarmoede verdwenen en ook haar witte bloedlichaampjes zagen er goed uit, dus konden wij een afspraak inplannen.

Maandag konden wij haar brengen en ze mocht 12 uur lang niks eten. Dat ging makkelijker dan wij dachten want Piet is geen grote eter. Wel lastig als 5 andere katten wel willen eten, dus gaf ik hun steeds wat als Piet uit de buurt was.

Om 17.00 uur hoorden wij dat Piet naar huis mocht. Tom en ik stonden als 2 kleine kinderen echt even te juichen. Ik was zo blij dat ze naar huis kwam! De assistente vertelde dat Piet het niet leuk vond en ze moesten eerst extra verdoven om haar rustig te krijgen. Ja, Piet is een pittige tante…

Ze mocht tot 19.00 uur niet eten, maar ik gaf haar wat eerder eten, het beestje was uitgehongerd. Ze had zeker 16 uur niks binnen gehad als ik het zo terug reken. En ze at als een malle. Eerst kleine beetjes om te kijken hoe ze reageerde en dat ging goed.

Ze lag de hele avond en nacht onder mijn bed en alle kittens kwamen steeds bij haar kijken. Je kon zien dat ze het maar vreemd vonden. Piet rook natuurlijk ook anders. Piet kon nauwelijks lopen en ging plots al glijdend over de vloer naar de tuin. Daar ging ze achter het tuinhuisje zitten. En wilde er niet vandaan. Pas ’s avonds kwam ze weer terug en hup, weer onder het bed.

Daarna besloot ze om op zolder te gaan liggen. Daar bleef zij ook een nacht en halve dag liggen.

Gelukkig gaat het beter

Het gaat nu goed met Piet, al lag ze de eerste dagen onder het bed of op zolder ergens achterin. Die jumper die ze aan kreeg vond ze verschrikkelijk en wil ze zichzelf wassen, kan ze er niet bij. Dinsdag zat ze plots op bed en liet zich helemaal kriebelen. Ook hielp ik haar met de jeuk onder dat pakje door wat te krabbelen en ze vond het heerlijk!
Daarna kwam ze onder het dekbed liggen en hebben wij samen een half uurtje tot een uurtje geslapen.

Onrustige nacht

Overigens een onrustige nacht. Piet ging na het dutje er vandoor (naar boven) en ik heb nog de tuin gecheckt of ze daar was. Achter het tuinhuisje gekeken met het lampje van mijn mobiel maar gelukkig was ze daar niet.

Om 5 uur ging ik maar koffie te zetten (ik slaap prima op koffie) en zag dat Margherita in de tuin iets achterna zat. Iets groots en het was razendsnel. Nam ze het mee naar binnen! Bleek het een grote, enge, zwarte spin te zijn! Ze speelde er de hele tijd mee, dan pakte ze hem op in haar bek en liet hem weer lopen. Ik stond verstijfd in de keuken te kijken. Held. Niet dus.

Spin!

Op een bepaald moment ging de griezel, de spin dus, richting mijn slaapkamer en ja hoor… zat het monster, de spin dus, waarschijnlijk onder de schuifdeur te schuilen.
Ik heb Jeroen wakker gemaakt, ik durfde niet meer in bed te stappen. Hij kon niks vinden dus met het licht aan proberen verder te slapen. Daarna kwam Noodles miauwen dus was ik weer wakker. Ik was dus vanaf 1.30 uur tot 6.30 klaarwakker. #moe

Rompertje/jasje

Het rompertje moest ze 10 dagen aanhouden en na 5 dagen mochten we de pleister verwijderen. Maar wij besloten om dat gekke jasje eerder weg te halen, Piet voelde zich enorm opgelaten erin en ze liep heel moeilijk. Donderdagmiddag zat ze plots op de trap. Tom lukte het om haar beneden te krijgen (met lieve aansporende woordjes) en ja hoor, ze ging direct naar haar bakje om te eten. Wij brachten eerst het eten naar haar toe, want ze moest goed eten om aan te sterken.

Daarna heb ik voorzichtig het pakje uitgetrokken. Door haar poten en over haar kop was even lastig, maar Piet liet het lijdzaam toe, alsof ze wist dat het goed was. Daarna was het weer onze oude Piet! Ze ging zich natuurlijk uitgebreid wassen en daarna ging ze alles in huis inspecteren en daarna naar de tuin. Alsof ze weken was weg geweest!

Kosten dierenarts

Wij hebben een prima dierenarts, maar wij vinden dat de (on)kosten niet erg transparant zijn. Op hun website staan geen prijzen, dus het is googelen en vragen. Op Google lees je dat een sterilisatie ongeveer € 145 kost, bij hun € 171. Plus dat het een optie is of je een infuus neemt en daarna dat rompertje. Dus dat rompertje was gewoon een optie, maar wij vonden het even beter als bescherming voor de wond. Het infuus was ook optioneel, maar als je leest waarom het zo belangrijk is durf je het niet te weigeren.

Tevens adviseren wij om een intraveneus infuus* te plaatsen bij elke ingreep. Dit geeft ons de mogelijkheid om snel medicatie direct in het bloedvat te geven als dit nodig is. Hiermee komt de medicatie eerder bij het hart, waarmee we in het verleden meerdere dieren hebben kunnen redden. Extra vloeistof intraveneus vóór, tijdens en na de operatie houdt de druk in het vaatbed op peil en bestrijdt eventuele shock. Een infuus geeft altijd extra veiligheid. * Aan het bloedonderzoek en het plaatsen van een infuus zijn extra kosten verbonden, informeer hiernaar bij de assistente.

Je moet er niet aan denken, dan bespaar je geld en dan gebeurt er wat met je kat! Dat vergeef je jezelf nooit. Zoiets als de Postcode loterij, je durft niet te stoppen want het zal maar gebeuren dat de buren dan in de prijzen vallen. Mes op je keel. Ik begrijp het wel dat ze mensen de keuze geven maar toch. Zeker met Piet wilden wij geen risico nemen.

En dan tik je toch snel € 225 af. Heb ik de 2 bloedonderzoeken niet meegerekend. Ik heb liever dat ze gewoon 1 prijs hanteren, dan weet je direct waar je aan toe bent. En ik dacht dat zo een infuus standaard bij een narcose zat.

Maar Piet is weer helemaal Piet en ik ben zo blij voor haar! Hoop dat ze nu ook wat kilootjes erbij krijgt.